Zoeken

Abbazia di Montecassino

Op een steile heuvel bij het stadje Cassino, halverwege Rome en Napels, ligt een van de mooiste kloosters van Italië: de benedictijner abdij van Montecassino. Samen met de Santa Scolastica en de Sacro Speco in Subiaco kloosters behoort Montecassino tot de oudste kloosters in Italië. De abdij werd in 529 gesticht door Benedictus van Norcia, op de plaats van een Romeins castrum. De abdij kende door de eeuwen heen een roerige geschiedenis. In 577 werd hij verwoest door de Longobarden en moesten de monniken naar Rome vluchten. Na de wederopbouw in het begin van de 8e eeuw werd het complex in 883 opnieuw met de grond gelijk gemaakt, dit keer door de Saracenen. Pas halverwege de 10e eeuw kreeg de

Romaans San Leo in Romagna

San Leo ligt in het golvende landschap van de Romagna, op de grens met Le Marche. Het silhouet van het stadje is al van grote afstand herkenbaar door de enorme rots en het gigantische fort dat daarop gebouwd is. Met zekerheid was de plek al in de Romeinse tijd bewoond, maar daar is weinig over bekend. Geschiedschrijver Procopius duidt de plaats in de 6e eeuw aan als Castrum Monteferetron. Hierin kan de naam van de streek, Montefeltro, al herkend worden. Later wordt de plaats genoemd naar de heilige Leo, een kluizenaar en metgezel van de heilige Marinus, die – je raadt het al – het naburige San Marino zou hebben gesticht. In de late Middeleeuwen was San Leo een belangrijk steunpunt voor de he

Saepinum

Verborgen in het binnenland van Molise ligt een juweel van een archeologische park, dat de resten van de Romeinse stad Saepinum (om onduidelijke redenen ook aangeduid als Altilia) herbergt. Er zijn maar weinig opgravingen in Italië waar je zo’n goed beeld krijgt van de structuur van een Romeinse nederzetting; toch is Saepinum nauwelijks bekend en kom je er bijna geen mens tegen. Molise was het territorium van de Sannieten, een inheems volk dat ook delen van Campanië en Abruzzo bewoonde. Na de Sannitische oorlogen (343-290 v.Chr.), die de Romeinen overigens bijna de kop kostten, stichtten de Romeinen in de buurt van het huidige dorp Sepino een nieuwe stad. Deze lag strategisch aan de tratturo

Werk in uitvoering

Werk in uitvoering: Italië in de vroege Middeleeuwen, een deel uit de beroemde reeks Storia d'Italia van Indro Montanelli. Wat de geschiedenis van Italië betreft is er alleen Nederlandstalig werk beschikbaar over de moderne tijd. Dat moet veranderen. Vandaar het plan om la storia d’Italia breder toegankelijk te maken voor het Nederlandse lezerspubliek.

Waterdorp Rasiglia

In de groene Valle del Menotre, die uitloopt in de Valnerina in het zuiden van Le Marche, ligt het dorpje Rasiglia. ‘Borgo dei ruscelli’ wordt het genoemd, ‘beekdorp’. Het water komt van gekanaliseerde aftakkingen van de rivier Menotre en van diverse bronnen in en rond het dorp. Rasiglia is, zoals zoveel andere plaatsen in het binnenland van Italië, nu vergane glorie, maar tot de jaren ’80 van de vorige eeuw bloeide er kleinschalige bedrijvigheid: graanmolens, wolfabriekjes, textielververijen. En dat eeuwenlang. Na 1980 ging het bergafwaarts, en in 1997 kwam er een aardbeving bij. Toch is het plaatsje nog redelijk bewoond, en er komen nu aardig wat toeristen op af. Grote foto’s op de gevels

Termoli, Molise aan zee

Ook Molise, na Valle d’Aosta de kleinste regio van Italie, heeft z’n reepje kust, al zal het niet meer zijn dan zo’n 30 kilometer. Over de A14 naar het zuiden jakkerend, of terug naar huis, ben je er in een oogwenk voorbij. Toch ligt hier aan de kust, vlak bij de grens met Puglia, een stadje dat de moeite van de afslag waard is: Termoli. Het oude centrum van Termoli ligt op een kleine verhoging die de zee insteekt. De streek werd al lang geleden bewoond, getuige de aanwezigheid van resten van Romeinse villa’s, maar waarschijnlijk trokken de bewoners zich ten tijde van de barbaarse invallen terug op dit promontorio. De oudste documentatie van het huidige Termoli betreft een gebouw waarop late

Basilicata aan zee

Bij ‘Basilicata’ denk je onwillekeurig aan ruig, onherbergzaam binnenland. Toch heeft Basilicata ook twee strookjes kust, waarvan eentje van de lieflijke soort, aan de Tyrrheense zee. Het is maar dertig kilometer lang en de enige plaats van noemenswaardige omvang is het stadje Maratea. Als je vanuit het binnenland komt zie je, na een lange afdaling langs de rivier de Castrocucco, de fraaie kustlijn richting zuiden. Naar het noorden toe, waar ook Maratea ligt, strekt zich de grote Golf van Policastro uit. De kust kenmerkt zich door inhammen, rotsen, zandbanken en kiezelstranden. En veel groen. De kust bij Maratea werd al bewoond in de tijd van de Griekse kolonisatie. In de Romeinse tijd werde

Subiaco, Monastero di San Benedetto

In Subiaco (Lazio) vinden we het Monastero di San Benedetto, ook Santuario del Sacro Speco genoemd. De Sacro Speco is een grot waarin de heilige Benedictus van Norcia in zijn jonge jaren als kluizenaar heeft gewoond. We hebben het dan over de 6e eeuw. Bovenop de grot werd in de 12 eeuw de Onderkerk met het klooster gebouwd. In de 14e eeuw werd daarbovenop weer de Bovenkerk geconstrueerd. Het complex rijst op tegen een enorme, gekromde rotswand van de Monte Taleo en wordt ondersteund door negen gigantische bogen. Binnenin vinden we een labyrint van kerken, kapellen en vertrekken, sommige uitgehouwen in de rotsen. Nagenoeg alle ruimtes zijn gedecoreerd met fresco’s uit diverse periodes: Byzant

vertaler Italiaans - Nederlands

tekstschrijver 

© 2023 by Alison Knight. Proudly created with Wix.com

 

Alfons Caris

Abshoven 29-17

6151 GC Munstergeleen

T 06-83797451

E info@caristraduzioni.nl

  • White Facebook Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now