Zoeken

Cosa

Cosa? Wat? Inderdaad, niemand kent Cosa, en zelf kwam ik er ook min of meer toevallig terecht. We zijn hier in het plaatsje Ansedonia aan de Toscaanse kust, bij de meest zuidelijke van de drie zandruggen die het schiereiland Monte Argentario verbinden met het vasteland van Italië. Eigenlijk is Ansedonia niet echt een plaats; meer een verzameling losse huizen die geplakt liggen tegen de direct vanuit de zee oprijzende heuvels. Op het hoogste punt daarvan ligt het archeologisch park van Cosa. Cosa is een Romeinse kolonie die in 273 voor Christus werd gesticht, nadat de Romeinen een beslissende nederlaag hadden toegebracht aan de Etrusken van Volsinii en Vulci. De nieuwe stad stond in het teken

Niki de Saint Phalle en de Giardino dei Tarocchi

In de buurt van het stadje Capalbio rijst tegen een groene heuvel een spetterend beeldenpark op: de Giardino dei Tarocchi, ontworpen door Niki de Saint Phalle. Een explosie van vormen, lijnen, kleuren en materialen die je uitgerekend hier, in de stilte en de leegte van de Maremma, totaal niet verwacht. Niki de Saint Phalle (1930-2002) werd geboren als kind van een Franse vader en een Amerikaanse moeder. Al vroeg kreeg ze artistieke aspiraties, onder andere via de Franse kunstenaar Jean Tinguely, met wie ze later trouwde. In de jaren 70 was Niki al bekend (en omstreden) om haar werk. Toen zij een Italiaanse vriendin, Marella Caracciolo Agnelli, vertelde over haar droom om een beeldenpark te r

Capalbio

Op een heuvel in de Maremma ligt het stadje Capalbio, de meest zuidelijke gemeente van Toscane. Over de oorsprong van de plaats is weinig bekend, maar het kasteel dat midden in Capalbio ligt gaat in ieder geval terug tot de vroege Middeleeuwen; het werd in 805 door Karel de Grote geschonken aan de Abbazia delle Tre Fontane in Rome. Capalbio is omgeven door dubbele muren, die nog grotendeels intact zijn. Je kunt, op verschillende niveaus, over de muren rond het stadje lopen, met prachtige uitzichten aan de ene kant op de zee en aan de andere kant op de heuvels in het binnenland. Bij goed weer kun je zelfs buiten eten op de wallen. Binnen de muren strekt zich een wirwar van fraaie stegen uit,

Oasi di Burano

Helemaal in het zuiden van Toscane ligt aan de kust even voorbij de Lagune van Orbetello, een bijzonder stukje natuur: de Oase van Burano, met daarbinnen het meer van Burano. Burano is een staatsnatuurreservaat dat wordt beheerd door de WWF. Het gebied ligt op een steenworp afstand van de Via Aurelia, maar als je het niet weet rijd je er zo aan voorbij. Het meer van Burano is een kustmeer dat brak water bevat en met de zee verbonden is. Gemiddeld is het slechts een meter diep. De beschermde, twaalf kilometer lange kuststrook aan de zeezijde is bedekt met pionierplanten en mediterraanse macchia. In de bosstroken staan steeneiken en prachtige oude kurkeiken en in de moerassige gebieden groeien

Sacra di San Michele

Als een religieus kasteel reikt de Sacra di San Michele naar de hemel. Er heerst hier stilte. Stil staat ook de tijd. Nergens voelt eens mens zich nietiger, nederiger en vergankelijker dan op een plek als deze. We staan op de top van de Monte Pirchirione, ten westen van Turijn, duizend meter hoog, bij het meest indrukwekkende klooster van Piemonte, gesticht in de tiende eeuw. Het torenhoge portaal dat bij binnenkomst boven je uitrijst doet je meteen ineenkrimpen. Voor je ligt, bijna als een ladder zo steil, de scalone dei mortimet zijn door de eeuwen heen uitgesleten treden. De trap ontleent zijn naam aan het gegeven, dat er vroeger graven aan de zijkant lagen. De trap komt via de Porta dell

vertaler Italiaans - Nederlands

tekstschrijver 

© 2023 by Alison Knight. Proudly created with Wix.com

 

Alfons Caris

Abshoven 29-17

6151 GC Munstergeleen

T 06-83797451

E info@caristraduzioni.nl

  • White Facebook Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now